1
μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
2
οὐλομένην, ἣ μυρί̆ Ἀχαιοῖς ἄλγε̆ ἔθηκε,
3
πολλὰς δ̆ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προί̈αψεν
4
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεςςιν
5
οἰωνοῖςί τε πᾶςι, Διὸς δ̆ ἐτελείετο βουλή,
6
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαςτήτην ἐρίςαντε
7
Ἀτρεί̈δης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
8
τίς τ̆ ἄρ ςφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεςθαι;
9
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός: ὃ γὰρ βαςιλῆϊ χολωθεὶς
10
νοῦςον ἀνὰ ςτρατὸν ὄρςε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,
11
οὕνεκα τὸν Χρύςην ἠτίμαςεν ἀρητῆρα
12
Ἀτρεί̈δης: ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
13
λυςόμενός τε θύγατρα φέρων τ̆ ἀπερείςῐ ἄποινα,
14
ςτέμματ̆ ἔχων ἐν χερςὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
15
χρυςέῳ ἀνὰ ςκήπτρῳ, καὶ λίςςετο πάντας Ἀχαιούς,
16
Ἀτρεί̈δα δὲ μάλιςτα δύω, κοςμήτορε λαῶν:
17
Ἀτρεί̈δαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί,
18
ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ̆ ἔχοντες
19
ἐκπέρςαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ̆ οἴκαδ̆ ἱκέςθαι:
20
παῖδα δ̆ ἐμοὶ λύςαιτε φίλην, τὰ δ̆ ἄποινα δέχεςθαι,
21
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.
22
ἔνθ̆ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμηςαν Ἀχαιοὶ
23
αἰδεῖςθαί θ̆ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα:
24
ἀλλ̆ οὐκ Ἀτρεί̈δῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,
25
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̆ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε:
26
μή ςε γέρον κοίλῃςιν ἐγὼ παρὰ νηυςὶ κιχείω
27
ἢ νῦν δηθύνοντ̆ ἢ ὕςτερον αὖτις ἰόντα,
28
μή νύ τοι οὐ χραίςμῃ ςκῆπτρον καὶ ςτέμμα θεοῖο:
29
τὴν δ̆ ἐγὼ οὐ λύςω: πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπειςιν
30
ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης
31
ἱςτὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωςαν:
32
ἀλλ̆ ἴθι μή μ̆ ἐρέθιζε ςαώτερος ὥς κε νέηαι.
33
ὣς ἔφατ̆, ἔδειςεν δ̆ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ:
34
βῆ δ̆ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίςβοιο θαλάςςης:
35
πολλὰ δ̆ ἔπειτ̆ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̆ ὃ γεραιὸς
36
Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠύ̈κομος τέκε Λητώ:
37
κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̆, ὃς Χρύςην ἀμφιβέβηκας
38
Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάςςεις,
39
Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̆ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα,
40
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̆ ἔκηα
41
ταύρων ἠδ̆ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ:
42
τίςειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα ςοῖςι βέλεςςιν.
43
ὣς ἔφατ̆ εὐχόμενος, τοῦ δ̆ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων,
44
βῆ δὲ κατ̆ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,
45
τόξ̆ ὤμοιςιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην:
46
ἔκλαγξαν δ̆ ἄρ̆ ὀϊςτοὶ ἐπ̆ ὤμων χωομένοιο,
47
αὐτοῦ κινηθέντος: ὃ δ̆ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς.
48
ἕζετ̆ ἔπειτ̆ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ̆ ἰὸν ἕηκε:
49
δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ̆ ἀργυρέοιο βιοῖο:
50
οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς,
51
αὐτὰρ ἔπειτ̆ αὐτοῖςι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
52
βάλλ̆: αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.
53
ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ ςτρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,
54
τῇ δεκάτῃ δ̆ ἀγορὴν δὲ καλέςςατο λαὸν Ἀχιλλεύς:
55
τῷ γὰρ ἐπὶ φρεςὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος hρη:
56
κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήςκοντας ὁρᾶτο.
57
οἳ δ̆ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο,
58
τοῖςι δ̆ ἀνιςτάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
59
Ἀτρεί̈δη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀί̈ω
60
ἂψ ἀπονοςτήςειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν,
61
εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς:
62
ἀλλ̆ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα
63
ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̆ ὄναρ ἐκ Διός ἐςτιν,
64
ὅς κ̆ εἴποι ὅ τι τόςςον ἐχώςατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
65
εἴτ̆ ἄρ̆ ὅ γ̆ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̆ ἑκατόμβης,
66
αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίςης αἰγῶν τε τελείων
67
βούλεται ἀντιάςας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.
68
ἤτοι ὅ γ̆ ὣς εἰπὼν κατ̆ ἄρ̆ ἕζετο: τοῖςι δ̆ ἀνέςτη
69
Κάλχας Θεςτορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̆ ἄριςτος,
70
ὃς ᾔδη τά τ̆ ἐόντα τά τ̆ ἐςςόμενα πρό τ̆ ἐόντα,
71
καὶ νήεςς̆ ἡγήςατ̆ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴςω
72
ἣν διὰ μαντοςύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων:
73
ὅ ςφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήςατο καὶ μετέειπεν:
74
ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διὶ̈ φίλε μυθήςαςθαι
75
μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος:
76
τοὶ γὰρ ἐγὼν ἐρέω: ςὺ δὲ ςύνθεο καί μοι ὄμοςςον
77
ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεςιν καὶ χερςὶν ἀρήξειν:
78
ἦ γὰρ ὀί̈ομαι ἄνδρα χολωςέμεν, ὃς μέγα πάντων
79
Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί:
80
κρείςςων γὰρ βαςιλεὺς ὅτε χώςεται ἀνδρὶ χέρηϊ:
81
εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ,
82
ἀλλά τε καὶ μετόπιςθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέςςῃ,
83
ἐν ςτήθεςςιν ἑοῖςι: ςὺ δὲ φράςαι εἴ με ςαώςεις.
84
τὸν δ̆ ἀπαμειβόμενος προςέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
85
θαρςήςας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶςθα:
86
οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διὶ̈ φίλον, ᾧ τε ςὺ Κάλχαν
87
εὐχόμενος Δαναοῖςι θεοπροπίας ἀναφαίνεις,
88
οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο
89
ςοὶ κοίλῃς παρὰ νηυςί βαρείας χεῖρας ἐποίςει
90
ςυμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̆ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς,
91
ὃς νῦν πολλὸν ἄριςτος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.
92
καὶ τότε δὴ θάρςηςε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων:
93
οὔ τ̆ ἄρ ὅ γ̆ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̆ ἑκατόμβης,
94
ἀλλ̆ ἕνεκ̆ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμης̆ Ἀγαμέμνων,
95
οὐ δ̆ ἀπέλυςε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̆ ἄποινα,
96
τοὔνεκ̆ ἄρ̆ ἄλγε̆ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̆ ἔτι δώςει:
97
οὐ δ̆ ὅ γε πρὶν Δαναοῖςιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώςει
98
πρίν γ̆ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην
99
ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̆ ἱερὴν ἑκατόμβην
100
ἐς Χρύςην: τότε κέν μιν ἱλαςςάμενοι πεπίθοιμεν.
101
ἤτοι ὅ γ̆ ὣς εἰπὼν κατ̆ ἄρ̆ ἕζετο: τοῖςι δ̆ ἀνέςτη
102
ἥρως Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
103
ἀχνύμενος: μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι
104
πίμπλαντ̆, ὄςςε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐί̈κτην:
105
Κάλχαντα πρώτιςτα κάκ̆ ὀςςόμενος προςέειπε:
106
μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας:
107
αἰεί τοι τὰ κάκ̆ ἐςτὶ φίλα φρεςὶ μαντεύεςθαι,
108
ἐςθλὸν δ̆ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̆ ἐτέλεςςας:
109
καὶ νῦν ἐν Δαναοῖςι θεοπροπέων ἀγορεύεις
110
ὡς δὴ τοῦδ̆ ἕνεκά ςφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,
111
οὕνεκ̆ ἐγὼ κούρης Χρυςηί̈δος ἀγλά̆ ἄποινα
112
οὐκ ἔθελον δέξαςθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν
113
οἴκοι ἔχειν: καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήςτρης προβέβουλα
114
κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐςτι χερείων,
115
οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̆ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.
116
ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̆ ἄμεινον:
117
βούλομ̆ ἐγὼ λαὸν ςῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέςθαι:
118
αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̆ ἑτοιμάςατ̆ ὄφρα μὴ οἶος
119
Ἀργείων ἀγέραςτος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε:
120
λεύςςετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.
121
τὸν δ̆ ἠμείβετ̆ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς:
122
Ἀτρεί̈δη κύδιςτε φιλοκτεανώτατε πάντων,
123
πῶς γάρ τοι δώςουςι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;
124
οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά:
125
ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδαςται,
126
λαοὺς δ̆ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̆ ἐπαγείρειν.
127
ἀλλὰ ςὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες: αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
128
τριπλῇ τετραπλῇ τ̆ ἀποτείςομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
129
δῷςι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.
130
τὸν δ̆ ἀπαμειβόμενος προςέφη κρείων Ἀγαμέμνων:
131
μὴ δ̆ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̆ Ἀχιλλεῦ
132
κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύςεαι οὐ δέ με πείςεις.
133
ἦ ἐθέλεις ὄφρ̆ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̆ αὔτως
134
ἧςθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̆ ἀποδοῦναι;
135
ἀλλ̆ εἰ μὲν δώςουςι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ
136
ἄρςαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔςται:
137
εἰ δέ κε μὴ δώωςιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
138
ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυςῆος
139
ἄξω ἑλών: ὃ δέ κεν κεχολώςεται ὅν κεν ἵκωμαι.
140
ἀλλ̆ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφραςόμεςθα καὶ αὖτις,
141
νῦν δ̆ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύςςομεν εἰς ἅλα δῖαν,
142
ἐν δ̆ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̆ ἑκατόμβην
143
θείομεν, ἂν δ̆ αὐτὴν Χρυςηί̈δα καλλιπάρῃον
144
βήςομεν: εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔςτω,
145
ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυςςεὺς
146
ἠὲ ςὺ Πηλεί̈δη πάντων ἐκπαγλότατ̆ ἀνδρῶν,
147
ὄφρ̆ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάςςεαι ἱερὰ ῥέξας.
148
τὸν δ̆ ἄρ̆ ὑπόδρα ἰδὼν προςέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
149
ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον
150
πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεςιν πείθηται Ἀχαιῶν
151
ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράςιν ἶφι μάχεςθαι;
152
οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̆ ἤλυθον αἰχμητάων
153
δεῦρο μαχηςόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰςιν:
154
οὐ γὰρ πώποτ̆ ἐμὰς βοῦς ἤλαςαν οὐ δὲ μὲν ἵππους,
155
οὐ δέ ποτ̆ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ
156
καρπὸν ἐδηλήςαντ̆, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ
157
οὔρεά τε ςκιόεντα θάλαςςά τε ἠχήεςςα:
158
ἀλλὰ ςοὶ ὦ μέγ̆ ἀναιδὲς ἅμ̆ ἑςπόμεθ̆ ὄφρα ςὺ χαίρῃς,
159
τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ ςοί τε κυνῶπα
160
πρὸς Τρώων: τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὐ δ̆ ἀλεγίζεις:
161
καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήςεςθαι ἀπειλεῖς,
162
ᾧ ἔπι πολλὰ μόγηςα, δόςαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.
163
οὐ μὲν ςοί ποτε ἶςον ἔχω γέρας ὁππότ̆ Ἀχαιοὶ
164
Τρώων ἐκπέρςως̆ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον:
165
ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο
166
χεῖρες ἐμαὶ διέπους̆: ἀτὰρ ἤν ποτε δαςμὸς ἵκηται,
167
ςοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̆ ὀλίγον τε φίλον τε
168
ἔρχομ̆ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.
169
νῦν δ̆ εἶμι Φθίην δ̆, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐςτιν
170
οἴκαδ̆ ἴμεν ςὺν νηυςὶ κορωνίςιν, οὐ δέ ς̆ ὀί̈ω
171
ἐνθάδ̆ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.
172
τὸν δ̆ ἠμείβετ̆ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων:
173
φεῦγε μάλ̆ εἴ τοι θυμὸς ἐπέςςυται, οὐ δέ ς̆ ἔγωγε
174
λίςςομαι εἵνεκ̆ ἐμεῖο μένειν: πάρ̆ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι
175
οἵ κέ με τιμήςουςι, μάλιςτα δὲ μητίετα Ζεύς.
176
ἔχθιςτος δέ μοί ἐςςι διοτρεφέων βαςιλήων:
177
αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε:
178
εἰ μάλα καρτερός ἐςςι, θεός που ςοὶ τό γ̆ ἔδωκεν:
179
οἴκαδ̆ ἰὼν ςὺν νηυςί τε ςῇς καὶ ςοῖς ἑτάροιςι
180
Μυρμιδόνεςςιν ἄναςςε, ςέθεν δ̆ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω,
181
οὐ δ̆ ὄθομαι κοτέοντος: ἀπειλήςω δέ τοι ὧδε:
182
ὡς ἔμ̆ ἀφαιρεῖται Χρυςηί̈δα Φοῖβος Ἀπόλλων,
183
τὴν μὲν ἐγὼ ςὺν νηί̈ τ̆ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροιςι
184
πέμψω, ἐγὼ δέ κ̆ ἄγω Βριςηί̈δα καλλιπάρῃον
185
αὐτὸς ἰὼν κλιςίην δὲ τὸ ςὸν γέρας ὄφρ̆ ἐὺ̈ εἰδῇς
186
ὅςςον φέρτερός εἰμι ςέθεν, ςτυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος
187
ἶςον ἐμοὶ φάςθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.
188
ὣς φάτο: Πηλεί̈ωνι δ̆ ἄχος γένετ̆, ἐν δέ οἱ ἦτορ
189
ςτήθεςςιν λαςίοιςι διάνδιχα μερμήριξεν,
190
ἢ ὅ γε φάςγανον ὀξὺ ἐρυςςάμενος παρὰ μηροῦ
191
τοὺς μὲν ἀναςτήςειεν, ὃ δ̆ Ἀτρεί̈δην ἐναρίζοι,
192
ἦε χόλον παύςειεν ἐρητύςειέ τε θυμόν.
193
ἧος ὃ ταῦθ̆ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
194
ἕλκετο δ̆ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̆ Ἀθήνη
195
οὐρανόθεν: πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος hρη
196
ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουςά τε κηδομένη τε:
197
ςτῆ δ̆ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεί̈ωνα
198
οἴῳ φαινομένη: τῶν δ̆ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο:
199
θάμβηςεν δ̆ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̆ ἐτράπετ̆, αὐτίκα δ̆ ἔγνω
200
Παλλάδ̆ Ἀθηναίην: δεινὼ δέ οἱ ὄςςε φάανθεν:
201
καί μιν φωνήςας ἔπεα πτερόεντα προςηύδα:
202
τίπτ̆ αὖτ̆ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;
203
ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεί̈δαο;
204
ἀλλ̆ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεςθαι ὀί̈ω:
205
ᾗς ὑπεροπλίῃςι τάχ̆ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέςςῃ.
206
τὸν δ̆ αὖτε προςέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη:
207
ἦλθον ἐγὼ παύςουςα τὸ ςὸν μένος, αἴ κε πίθηαι,
208
οὐρανόθεν: πρὸ δέ μ̆ ἧκε θεὰ λευκώλενος hρη
209
ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουςά τε κηδομένη τε:
210
ἀλλ̆ ἄγε λῆγ̆ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί:
211
ἀλλ̆ ἤτοι ἔπεςιν μὲν ὀνείδιςον ὡς ἔςεταί περ:
212
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεςμένον ἔςται:
213
καί ποτέ τοι τρὶς τόςςα παρέςςεται ἀγλαὰ δῶρα
214
ὕβριος εἵνεκα τῆςδε: ςὺ δ̆ ἴςχεο, πείθεο δ̆ ἡμῖν.
215
τὴν δ̆ ἀπαμειβόμενος προςέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
216
χρὴ μὲν ςφωί̈τερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύςςαςθαι
217
καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον: ὧς γὰρ ἄμεινον:
218
ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̆ ἔκλυον αὐτοῦ.
219
ἦ καὶ ἐπ̆ ἀργυρέῃ κώπῃ ςχέθε χεῖρα βαρεῖαν,
220
ἂψ δ̆ ἐς κουλεὸν ὦςε μέγα ξίφος, οὐ δ̆ ἀπίθηςε
221
μύθῳ Ἀθηναίης: ἣ δ̆ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει
222
δώματ̆ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.
223
Πηλεί̈δης δ̆ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεςςιν
224
Ἀτρεί̈δην προςέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο:
225
οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̆ ἔχων, κραδίην δ̆ ἐλάφοιο,
226
οὔτέ ποτ̆ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι
227
οὔ τε λόχον δ̆ ἰέναι ςὺν ἀριςτήεςςιν Ἀχαιῶν
228
τέτληκας θυμῷ: τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι.
229
ἦ πολὺ λώϊόν ἐςτι κατὰ ςτρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
230
δῶρ̆ ἀποαιρεῖςθαι ὅς τις ςέθεν ἀντίον εἴπῃ:
231
δημοβόρος βαςιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖςιν ἀνάςςεις:
232
ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεί̈δη νῦν ὕςτατα λωβήςαιο.
233
ἀλλ̆ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι:
234
ναὶ μὰ τόδε ςκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους
235
φύςει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεςςι λέλοιπεν,
236
οὐ δ̆ ἀναθηλήςει: περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε
237
φύλλά τε καὶ φλοιόν: νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν
238
ἐν παλάμῃς φορέουςι δικαςπόλοι, οἵ τε θέμιςτας
239
πρὸς Διὸς εἰρύαται: ὃ δέ τοι μέγας ἔςςεται ὅρκος:
240
ἦ ποτ̆ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν
241
ςύμπαντας: τότε δ̆ οὔ τι δυνήςεαι ἀχνύμενός περ
242
χραιςμεῖν, εὖτ̆ ἂν πολλοὶ ὑφ̆ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
243
θνήςκοντες πίπτωςι: ςὺ δ̆ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις
244
χωόμενος ὅ τ̆ ἄριςτον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτιςας.
245
ὣς φάτο Πηλεί̈δης, ποτὶ δὲ ςκῆπτρον βάλε γαίῃ
246
χρυςείοις ἥλοιςι πεπαρμένον, ἕζετο δ̆ αὐτός:
247
Ἀτρεί̈δης δ̆ ἑτέρωθεν ἐμήνιε: τοῖςι δὲ Νέςτωρ
248
ἡδυεπὴς ἀνόρουςε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής,
249
τοῦ καὶ ἀπὸ γλώςςης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή:
250
τῷ δ̆ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων
251
ἐφθίαθ̆, οἵ οἱ πρόςθεν ἅμα τράφεν ἠδ̆ ἐγένοντο
252
ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοιςιν ἄναςςεν:
253
ὅ ςφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήςατο καὶ μετέειπεν:
254
ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιί̈δα γαῖαν ἱκάνει:
255
ἦ κεν γηθήςαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες
256
ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ
257
εἰ ςφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν,
258
οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̆ ἐςτὲ μάχεςθαι.
259
ἀλλὰ πίθεςθ̆: ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐςτὸν ἐμεῖο:
260
ἤδη γάρ ποτ̆ ἐγὼ καὶ ἀρείοςιν ἠέ περ ὑμῖν
261
ἀνδράςιν ὡμίληςα, καὶ οὔ ποτέ μ̆ οἵ γ̆ ἀθέριζον.
262
οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι,
263
οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν
264
Καινέα τ̆ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον
265
Θηςέα τ̆ Αἰγεί̈δην, ἐπιείκελον ἀθανάτοιςιν:
266
κάρτιςτοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν:
267
κάρτιςτοι μὲν ἔςαν καὶ καρτίςτοις ἐμάχοντο
268
φηρςὶν ὀρεςκῴοιςι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεςςαν.
269
καὶ μὲν τοῖςιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν
270
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης: καλέςαντο γὰρ αὐτοί:
271
καὶ μαχόμην κατ̆ ἔμ̆ αὐτὸν ἐγώ: κείνοιςι δ̆ ἂν οὔ τις
272
τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰςιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο:
273
καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ:
274
ἀλλὰ πίθεςθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεςθαι ἄμεινον:
275
μήτε ςὺ τόνδ̆ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην,
276
ἀλλ̆ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόςαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν:
277
μήτε ςὺ Πηλείδη ἔθελ̆ ἐριζέμεναι βαςιλῆϊ
278
ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̆ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς
279
ςκηπτοῦχος βαςιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.
280
εἰ δὲ ςὺ καρτερός ἐςςι θεὰ δέ ςε γείνατο μήτηρ,
281
ἀλλ̆ ὅ γε φέρτερός ἐςτιν ἐπεὶ πλεόνεςςιν ἀνάςςει.
282
Ἀτρεί̈δη ςὺ δὲ παῦε τεὸν μένος: αὐτὰρ ἔγωγε
283
λίςςομ̆ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶςιν
284
ἕρκος Ἀχαιοῖςιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.
285
τὸν δ̆ ἀπαμειβόμενος προςέφη κρείων Ἀγαμέμνων:
286
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες:
287
ἀλλ̆ ὅδ̆ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων,
288
πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεςςι δ̆ ἀνάςςειν,
289
πᾶςι δὲ ςημαίνειν, ἅ τιν̆ οὐ πείςεςθαι ὀί̈ω:
290
εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεςαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
291
τοὔνεκά οἱ προθέουςιν ὀνείδεα μυθήςαςθαι;
292
τὸν δ̆ ἄρ̆ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς:
293
ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην
294
εἰ δὴ ςοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς:
295
ἄλλοιςιν δὴ ταῦτ̆ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε
296
ςήμαιν̆: οὐ γὰρ ἔγωγ̆ ἔτι ςοὶ πείςεςθαι ὀί̈ω.
297
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, ςὺ δ̆ ἐνὶ φρεςὶ βάλλεο ςῇςι:
298
χερςὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήςομαι εἵνεκα κούρης
299
οὔ τε ςοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̆ ἀφέλεςθέ γε δόντες:
300
τῶν δ̆ ἄλλων ἅ μοί ἐςτι θοῇ παρὰ νηὶ̈ μελαίνῃ
301
τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο:
302
εἰ δ̆ ἄγε μὴν πείρηςαι ἵνα γνώωςι καὶ οἵδε:
303
αἶψά τοι αἷμα κελαινὸν ἐρωήςει περὶ δουρί.
304
ὣς τώ γ̆ ἀντιβίοιςι μαχεςςαμένω ἐπέεςςιν
305
ἀνςτήτην, λῦςαν δ̆ ἀγορὴν παρὰ νηυςὶν Ἀχαιῶν:
306
Πηλεί̈δης μὲν ἐπὶ κλιςίας καὶ νῆας ἐί̈ςας
307
ἤϊε ςύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροιςιν:
308
Ἀτρεί̈δης δ̆ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυςςεν,
309
ἐν δ̆ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοςιν, ἐς δ̆ ἑκατόμβην
310
βῆςε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυςηί̈δα καλλιπάρῃον
311
εἷςεν ἄγων: ἐν δ̆ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυςςεύς.
312
οἳ μὲν ἔπειτ̆ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα,
313
λαοὺς δ̆ Ἀτρεί̈δης ἀπολυμαίνεςθαι ἄνωγεν:
314
οἳ δ̆ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον,
315
ἕρδον δ̆ Ἀπόλλωνι τεληέςςας ἑκατόμβας
316
ταύρων ἠδ̆ αἰγῶν παρὰ θῖν̆ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο:
317
κνίςη δ̆ οὐρανὸν ἷκεν ἑλιςςομένη περὶ καπνῷ.
318
ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ ςτρατόν: οὐ δ̆ Ἀγαμέμνων
319
λῆγ̆ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλης̆ Ἀχιλῆϊ,
320
ἀλλ̆ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προςέειπε,
321
τώ οἱ ἔςαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε:
322
ἔρχεςθον κλιςίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος:
323
χειρὸς ἑλόντ̆ ἀγέμεν Βριςηί̈δα καλλιπάρῃον:
324
εἰ δέ κε μὴ δώῃςιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
325
ἐλθὼν ςὺν πλεόνεςςι: τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔςται.
326
ὣς εἰπὼν προί̈ει, κρατερὸν δ̆ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε:
327
τὼ δ̆ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̆ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
328
Μυρμιδόνων δ̆ ἐπί τε κλιςίας καὶ νῆας ἱκέςθην,
329
τὸν δ̆ εὗρον παρά τε κλιςίῃ καὶ νηὶ̈ μελαίνῃ
330
ἥμενον: οὐ δ̆ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθηςεν Ἀχιλλεύς.
331
τὼ μὲν ταρβήςαντε καὶ αἰδομένω βαςιλῆα
332
ςτήτην, οὐ δέ τί μιν προςεφώνεον οὐ δ̆ ἐρέοντο:
333
αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗςιν ἐνὶ φρεςὶ φώνηςέν τε:
334
χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,
335
ἆςςον ἴτ̆: οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̆ Ἀγαμέμνων,
336
ὃ ςφῶϊ προί̈ει Βριςηί̈δος εἵνεκα κούρης.
337
ἀλλ̆ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην
338
καί ςφωϊν δὸς ἄγειν: τὼ δ̆ αὐτὼ μάρτυροι ἔςτων
339
πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων
340
καὶ πρὸς τοῦ βαςιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̆ αὖτε
341
χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι
342
τοῖς ἄλλοις: ἦ γὰρ ὅ γ̆ ὀλοιῇςι φρεςὶ θύει,
343
οὐ δέ τι οἶδε νοῆςαι ἅμα πρόςςω καὶ ὀπίςςω,
344
ὅππως οἱ παρὰ νηυςὶ ςόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.
345
ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̆ ἑταίρῳ,
346
ἐκ δ̆ ἄγαγε κλιςίης Βριςηί̈δα καλλιπάρῃον,
347
δῶκε δ̆ ἄγειν: τὼ δ̆ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν:
348
ἣ δ̆ ἀέκους̆ ἅμα τοῖςι γυνὴ κίεν: αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
349
δακρύςας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόςφι λιαςθείς,
350
θῖν̆ ἔφ̆ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̆ ἀπείρονα πόντον:
351
πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήςατο χεῖρας ὀρεγνύς:
352
μῆτερ ἐπεί μ̆ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα,
353
τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι
354
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης: νῦν δ̆ οὐ δέ με τυτθὸν ἔτιςεν:
355
ἦ γάρ μ̆ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
356
ἠτίμηςεν: ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.
357
ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̆ ἔκλυε πότνια μήτηρ
358
ἡμένη ἐν βένθεςςιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι:
359
καρπαλίμως δ̆ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠύ̈τ̆ ὀμίχλη,
360
καί ῥα πάροιθ̆ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος,
361
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̆ ἔφατ̆ ἔκ τ̆ ὀνόμαζε:
362
τέκνον τί κλαίεις; τί δέ ςε φρένας ἵκετο πένθος;
363
ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.
364
τὴν δὲ βαρὺ ςτενάχων προςέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
365
οἶςθα: τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̆ ἀγορεύω;
366
ᾠχόμεθ̆ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν hετίωνος,
367
τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα:
368
καὶ τὰ μὲν εὖ δάςςαντο μετὰ ςφίςιν υἷες Ἀχαιῶν,
369
ἐκ δ̆ ἕλον Ἀτρεί̈δῃ Χρυςηί̈δα καλλιπάρῃον.
370
Χρύςης δ̆ αὖθ̆ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος
371
ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
372
λυςόμενός τε θύγατρα φέρων τ̆ ἀπερείςῐ ἄποινα,
373
ςτέμματ̆ ἔχων ἐν χερςὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
374
χρυςέῳ ἀνὰ ςκήπτρῳ, καὶ λίςςετο πάντας Ἀχαιούς,
375
Ἀτρεί̈δα δὲ μάλιςτα δύω κοςμήτορε λαῶν.
376
ἔνθ̆ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμηςαν Ἀχαιοὶ
377
αἰδεῖςθαί θ̆ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα:
378
ἀλλ̆ οὐκ Ἀτρεί̈δῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,
379
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̆ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε:
380
χωόμενος δ̆ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο: τοῖο δ̆ Ἀπόλλων
381
εὐξαμένου ἤκουςεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν,
382
ἧκε δ̆ ἐπ̆ Ἀργείοιςι κακὸν βέλος: οἳ δέ νυ λαοὶ
383
θνῇςκον ἐπαςςύτεροι, τὰ δ̆ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο
384
πάντῃ ἀνὰ ςτρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν: ἄμμι δὲ μάντις
385
εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.
386
αὐτίκ̆ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάςκεςθαι:
387
Ἀτρεί̈ωνα δ̆ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̆ ἀναςτὰς
388
ἠπείληςεν μῦθον ὃ δὴ τετελεςμένος ἐςτί:
389
τὴν μὲν γὰρ ςὺν νηὶ̈ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ
390
ἐς Χρύςην πέμπουςιν, ἄγουςι δὲ δῶρα ἄνακτι:
391
τὴν δὲ νέον κλιςίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες
392
κούρην Βριςῆος τήν μοι δόςαν υἷες Ἀχαιῶν.
393
ἀλλὰ ςὺ εἰ δύναςαί γε περίςχεο παιδὸς ἑῆος:
394
ἐλθοῦς̆ Οὔλυμπον δὲ Δία λίςαι, εἴ ποτε δή τι
395
ἢ ἔπει ὤνηςας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.
396
πολλάκι γάρ ςεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροιςιν ἄκουςα
397
εὐχομένης ὅτ̆ ἔφηςθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι
398
οἴη ἐν ἀθανάτοιςιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι,
399
ὁππότε μιν ξυνδῆςαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι
400
hρη τ̆ ἠδὲ Ποςειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη:
401
ἀλλὰ ςὺ τόν γ̆ ἐλθοῦςα θεὰ ὑπελύςαο δεςμῶν,
402
ὦχ̆ ἑκατόγχειρον καλέςας̆ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον,
403
ὃν Βριάρεων καλέουςι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες
404
Αἰγαίων̆, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων:
405
ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων:
406
τὸν καὶ ὑπέδειςαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̆ ἔτ̆ ἔδηςαν.
407
τῶν νῦν μιν μνήςαςα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων
408
αἴ κέν πως ἐθέλῃςιν ἐπὶ Τρώεςςιν ἀρῆξαι,
409
τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̆ ἅλα ἔλςαι Ἀχαιοὺς
410
κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βαςιλῆος,
411
γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
412
ἣν ἄτην ὅ τ̆ ἄριςτον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτιςεν.
413
τὸν δ̆ ἠμείβετ̆ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουςα:
414
ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ ς̆ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦςα;
415
αἴθ̆ ὄφελες παρὰ νηυςὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων
416
ἧςθαι, ἐπεί νύ τοι αἶςα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν:
417
νῦν δ̆ ἅμα τ̆ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων
418
ἔπλεο: τώ ςε κακῇ αἴςῃ τέκον ἐν μεγάροιςι.
419
τοῦτο δέ τοι ἐρέουςα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ
420
εἶμ̆ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.
421
ἀλλὰ ςὺ μὲν νῦν νηυςὶ παρήμενος ὠκυπόροιςι
422
μήνῐ Ἀχαιοῖςιν, πολέμου δ̆ ἀποπαύεο πάμπαν:
423
Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̆ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας
424
χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̆ ἅμα πάντες ἕποντο:
425
δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύςεται Οὔλυμπον δέ,
426
καὶ τότ̆ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,
427
καί μιν γουνάςομαι καί μιν πείςεςθαι ὀί̈ω.
428
ὣς ἄρα φωνήςας̆ ἀπεβήςετο, τὸν δὲ λίπ̆ αὐτοῦ
429
χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς
430
τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων: αὐτὰρ Ὀδυςςεὺς
431
ἐς Χρύςην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.
432
οἳ δ̆ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο
433
ἱςτία μὲν ςτείλαντο, θέςαν δ̆ ἐν νηὶ̈ μελαίνῃ,
434
ἱςτὸν δ̆ ἱςτοδόκῃ πέλαςαν προτόνοιςιν ὑφέντες
435
καρπαλίμως, τὴν δ̆ εἰς ὅρμον προέρεςςαν ἐρετμοῖς.
436
ἐκ δ̆ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήςῐ ἔδηςαν:
437
ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάςςης,
438
ἐκ δ̆ ἑκατόμβην βῆςαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι:
439
ἐκ δὲ Χρυςηὶ̈ς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.
440
τὴν μὲν ἔπειτ̆ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυςςεὺς
441
πατρὶ φίλῳ ἐν χερςὶ τίθει καί μιν προςέειπεν:
442
ὦ Χρύςη, πρό μ̆ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
443
παῖδά τε ςοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̆ ἱερὴν ἑκατόμβην
444
ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφρ̆ ἱλαςόμεςθα ἄνακτα,
445
ὃς νῦν Ἀργείοιςι πολύςτονα κήδε̆ ἐφῆκεν.
446
ὣς εἰπὼν ἐν χερςὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων
447
παῖδα φίλην: τοὶ δ̆ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην
448
ἑξείης ἔςτηςαν ἐύ̈δμητον περὶ βωμόν,
449
χερνίψαντο δ̆ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.
450
τοῖςιν δὲ Χρύςης μεγάλ̆ εὔχετο χεῖρας ἀναςχών:
451
κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̆, ὃς Χρύςην ἀμφιβέβηκας
452
Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάςςεις:
453
ἦ μὲν δή ποτ̆ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
454
τίμηςας μὲν ἐμέ, μέγα δ̆ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν:
455
ἠδ̆ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̆ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ:
456
ἤδη νῦν Δαναοῖςιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.
457
ὣς ἔφατ̆ εὐχόμενος, τοῦ δ̆ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
458
αὐτὰρ ἐπεί ῥ̆ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,
459
αὐέρυςαν μὲν πρῶτα καὶ ἔςφαξαν καὶ ἔδειραν,
460
μηρούς τ̆ ἐξέταμον κατά τε κνίςῃ ἐκάλυψαν
461
δίπτυχα ποιήςαντες, ἐπ̆ αὐτῶν δ̆ ὠμοθέτηςαν:
462
καῖε δ̆ ἐπὶ ςχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̆ αἴθοπα οἶνον
463
λεῖβε: νέοι δὲ παρ̆ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερςίν.
464
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ ςπλάγχνα πάςαντο,
465
μίςτυλλόν τ̆ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̆ ὀβελοῖςιν ἔπειραν,
466
ὤπτηςάν τε περιφραδέως, ἐρύςαντό τε πάντα.
467
αὐτὰρ ἐπεὶ παύςαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα
468
δαίνυντ̆, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈ςης.
469
αὐτὰρ ἐπεὶ πόςιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
470
κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεςτέψαντο ποτοῖο,
471
νώμηςαν δ̆ ἄρα πᾶςιν ἐπαρξάμενοι δεπάεςςιν:
472
οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάςκοντο
473
καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν
474
μέλποντες ἑκάεργον: ὃ δὲ φρένα τέρπετ̆ ἀκούων.
475
ἦμος δ̆ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
476
δὴ τότε κοιμήςαντο παρὰ πρυμνήςια νηός:
477
ἦμος δ̆ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος hώς,
478
καὶ τότ̆ ἔπειτ̆ ἀνάγοντο μετὰ ςτρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν:
479
τοῖςιν δ̆ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων:
480
οἳ δ̆ ἱςτὸν ςτήςαντ̆ ἀνά θ̆ ἱςτία λευκὰ πέταςςαν,
481
ἐν δ̆ ἄνεμος πρῆςεν μέςον ἱςτίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
482
ςτείρῃ πορφύρεον μεγάλ̆ ἴαχε νηὸς ἰούςης:
483
ἣ δ̆ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήςςουςα κέλευθον.
484
αὐτὰρ ἐπεί ῥ̆ ἵκοντο κατὰ ςτρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν,
485
νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̆ ἠπείροιο ἔρυςςαν
486
ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̆ ἕρματα μακρὰ τάνυςςαν:
487
αὐτοὶ δ̆ ἐςκίδναντο κατὰ κλιςίας τε νέας τε.
488
αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυςὶ παρήμενος ὠκυπόροιςι
489
διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς:
490
οὔτέ ποτ̆ εἰς ἀγορὴν πωλέςκετο κυδιάνειραν
491
οὔτέ ποτ̆ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεςκε φίλον κῆρ
492
αὖθι μένων, ποθέεςκε δ̆ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.
493
ἀλλ̆ ὅτε δή ῥ̆ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̆ ἠώς,
494
καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴςαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
495
πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̆ ἦρχε: Θέτις δ̆ οὐ λήθετ̆ ἐφετμέων
496
παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̆ ἥ γ̆ ἀνεδύςετο κῦμα θαλάςςης.
497
ἠερίη δ̆ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.
498
εὗρεν δ̆ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων
499
ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο:
500
καί ῥα πάροιθ̆ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων
501
ςκαιῇ, δεξιτερῇ δ̆ ἄρ̆ ὑπ̆ ἀνθερεῶνος ἑλοῦςα
502
λιςςομένη προςέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα:
503
Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή ςε μετ̆ ἀθανάτοιςιν ὄνηςα
504
ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ:
505
τίμηςόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων
506
ἔπλετ̆: ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
507
ἠτίμηςεν: ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.
508
ἀλλὰ ςύ πέρ μιν τῖςον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ:
509
τόφρα δ̆ ἐπὶ Τρώεςςι τίθει κράτος ὄφρ̆ ἂν Ἀχαιοὶ
510
υἱὸν ἐμὸν τίςωςιν ὀφέλλωςίν τέ ἑ τιμῇ.
511
ὣς φάτο: τὴν δ̆ οὔ τι προςέφη νεφεληγερέτα Ζεύς,
512
ἀλλ̆ ἀκέων δὴν ἧςτο: Θέτις δ̆ ὡς ἥψατο γούνων
513
ὣς ἔχετ̆ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις:
514
νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόςχεο καὶ κατάνευςον
515
ἢ ἀπόειπ̆, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφρ̆ ἐὺ̈ εἰδέω
516
ὅςςον ἐγὼ μετὰ πᾶςιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.
517
τὴν δὲ μέγ̆ ὀχθήςας προςέφη νεφεληγερέτα Ζεύς:
518
ἦ δὴ λοίγια ἔργ̆ ὅ τέ μ̆ ἐχθοδοπῆςαι ἐφήςεις
519
hρῃ ὅτ̆ ἄν μ̆ ἐρέθῃςιν ὀνειδείοις ἐπέεςςιν:
520
ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̆ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοιςι θεοῖςι
521
νεικεῖ, καί τέ μέ φηςι μάχῃ Τρώεςςιν ἀρήγειν.
522
ἀλλὰ ςὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόςτιχε μή τι νοήςῃ
523
hρη: ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήςεται ὄφρα τελέςςω:
524
εἰ δ̆ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύςομαι ὄφρα πεποίθῃς:
525
τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̆ ἀθανάτοιςι μέγιςτον
526
τέκμωρ: οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̆ ἀπατηλὸν
527
οὐ δ̆ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύςω.
528
ἦ καὶ κυανέῃςιν ἐπ̆ ὀφρύςι νεῦςε Κρονίων:
529
ἀμβρόςιαι δ̆ ἄρα χαῖται ἐπερρώςαντο ἄνακτος
530
κρατὸς ἀπ̆ ἀθανάτοιο: μέγαν δ̆ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.
531
τώ γ̆ ὣς βουλεύςαντε διέτμαγεν: ἣ μὲν ἔπειτα
532
εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̆ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,
533
Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα: θεοὶ δ̆ ἅμα πάντες ἀνέςταν
534
ἐξ ἑδέων ςφοῦ πατρὸς ἐναντίον: οὐ δέ τις ἔτλη
535
μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̆ ἀντίοι ἔςταν ἅπαντες.
536
ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ̆ ἐπὶ θρόνου: οὐ δέ μιν hρη
537
ἠγνοίηςεν ἰδοῦς̆ ὅτι οἱ ςυμφράςςατο βουλὰς
538
ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
539
αὐτίκα κερτομίοιςι Δία Κρονίωνα προςηύδα:
540
τίς δ̆ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν ςυμφράςςατο βουλάς;
541
αἰεί τοι φίλον ἐςτὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόςφιν ἐόντα
542
κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν: οὐ δέ τί πώ μοι
543
πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήςῃς.
544
τὴν δ̆ ἠμείβετ̆ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε:
545
hρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους
546
εἰδήςειν: χαλεποί τοι ἔςοντ̆ ἀλόχῳ περ ἐούςῃ:
547
ἀλλ̆ ὃν μέν κ̆ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα
548
οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴςεται οὔ τ̆ ἀνθρώπων:
549
ὃν δέ κ̆ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆςαι
550
μή τι ςὺ ταῦτα ἕκαςτα διείρεο μη δὲ μετάλλα.
551
τὸν δ̆ ἠμείβετ̆ ἔπειτα βοῶπις πότνια hρη:
552
αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;
553
καὶ λίην ςε πάρος γ̆ οὔ τ̆ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ,
554
ἀλλὰ μάλ̆ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅςς̆ ἐθέλῃςθα.
555
νῦν δ̆ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή ςε παρείπῃ
556
ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος:
557
ἠερίη γὰρ ςοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων:
558
τῇ ς̆ ὀί̈ω κατανεῦςαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα
559
τιμήςῃς, ὀλέςῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυςὶν Ἀχαιῶν.
560
τὴν δ̆ ἀπαμειβόμενος προςέφη νεφεληγερέτα Ζεύς:
561
δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀί̈εαι οὐ δέ ςε λήθω:
562
πρῆξαι δ̆ ἔμπης οὔ τι δυνήςεαι, ἀλλ̆ ἀπὸ θυμοῦ
563
μᾶλλον ἐμοὶ ἔςεαι: τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔςται.
564
εἰ δ̆ οὕτω τοῦτ̆ ἐςτὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι:
565
ἀλλ̆ ἀκέουςα κάθηςο, ἐμῷ δ̆ ἐπιπείθεο μύθῳ,
566
μή νύ τοι οὐ χραίςμωςιν ὅςοι θεοί εἰς̆ ἐν Ὀλύμπῳ
567
ἆςςον ἰόνθ̆, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.
568
ὣς ἔφατ̆ ἔδειςεν δὲ βοῶπις πότνια hρη,
569
καί ῥ̆ ἀκέουςα καθῆςτο ἐπιγνάμψαςα φίλον κῆρ:
570
ὄχθηςαν δ̆ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες:
571
τοῖςιν δ̆ hφαιςτος κλυτοτέχνης ἦρχ̆ ἀγορεύειν
572
μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ hρῃ:
573
ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̆ ἔςςεται οὐ δ̆ ἔτ̆ ἀνεκτά,
574
εἰ δὴ ςφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε,
575
ἐν δὲ θεοῖςι κολῳὸν ἐλαύνετον: οὐ δέ τι δαιτὸς
576
ἐςθλῆς ἔςςεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.
577
μητρὶ δ̆ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούςῃ
578
πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε
579
νεικείῃςι πατήρ, ςὺν δ̆ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.
580
εἴ περ γάρ κ̆ ἐθέλῃςιν Ὀλύμπιος ἀςτεροπητὴς
581
ἐξ ἑδέων ςτυφελίξαι: ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐςτιν.
582
ἀλλὰ ςὺ τὸν ἐπέεςςι καθάπτεςθαι μαλακοῖςιν:
583
αὐτίκ̆ ἔπειθ̆ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔςςεται ἡμῖν.
584
ὣς ἄρ̆ ἔφη καὶ ἀναί̈ξας δέπας ἀμφικύπελλον
585
μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προςέειπε:
586
τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάςχεο κηδομένη περ,
587
μή ςε φίλην περ ἐοῦςαν ἐν ὀφθαλμοῖςιν ἴδωμαι
588
θεινομένην, τότε δ̆ οὔ τι δυνήςομαι ἀχνύμενός περ
589
χραιςμεῖν: ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεςθαι:
590
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̆ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα
591
ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεςπεςίοιο,
592
πᾶν δ̆ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̆ ἠελίῳ καταδύντι
593
κάππεςον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̆ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν:
594
ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίςαντο πεςόντα.
595
ὣς φάτο, μείδηςεν δὲ θεὰ λευκώλενος hρη,
596
μειδήςαςα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον:
597
αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοιςι θεοῖς ἐνδέξια πᾶςιν
598
οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύςςων:
599
ἄςβεςτος δ̆ ἄρ̆ ἐνῶρτο γέλως μακάρεςςι θεοῖςιν
600
ὡς ἴδον hφαιςτον διὰ δώματα ποιπνύοντα.
601
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
602
δαίνυντ̆, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈ςης,
603
οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̆ Ἀπόλλων,
604
Μουςάων θ̆ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.
605
αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο,
606
οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαςτος,
607
ἧχι ἑκάςτῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
608
hφαιςτος ποίηςεν ἰδυίῃςι πραπίδεςςι:
609
Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̆ Ὀλύμπιος ἀςτεροπητής,
610
ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̆ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι:
611
ἔνθα καθεῦδ̆ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυςόθρονος hρη.